စကၤာပူေရာက္ေရႊမ်ားႏွင့္ LIVING TOGUTHER ကိစၥ

အေျခအေနအေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ျပည္ပထြက္ျပီး ေက်ာင္းတက္ၾက အလုပ္လုပ္ၾကရတာ ယေန ့ေခတ္မွာအားလံုးသိရွိၾကျပီးျဖစ္
မွာပါ။ တခ်ိဳ ့က မိဘက ကိုယ့္သားသမီးေနာင္ေရးအတြက္ေတြးျပီး ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ လႊတ္ၾကတာရွိသလို တခ်ဳိက မိမိရဲ့ဘ၀တိုးတက္ရာ
တိုးတက္ေၾကာင့္ စိတ္ကူးေတြနဲ ့ မိဘကိုနားပူနားဆာလုပ္ျပီး ထြက္လာၾကတာ ေတြရွိပါတယ္။
မိဘေတြထဲမွာ လဲအမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ေျပေျပလည္လည္ရွိၾကေတာ့ သားသမီးေက်ာင္းတက္ဖို ့ သက္ေတာင့္သက္သာ
ပါပဲ။ ေက်ာင္းတက္ျပီး အလုပ္ဆက္လုပ္ျပီး ကိုယ့္ဘ၀တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္း ရွာပါေစ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ေပါ့။ ဒီကိစၥကလဲ အရင္
အေနအထားနဲ ့ဆိုမွန္ပါတယ္။ ခုလို တကမၻာလံုးစီးပြါးေရးခၽြတ္ျခံဳက်ေနခ်ိန္မွာေတာ့ အလုပ္မရလို ့ျပန္သြားရတဲ့ သူေတြ ဒုနဲ ့ေဒးပါ။
တခ်ိဳ ့ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ သူေတြက်ေတာ့လဲ ေက်ာင္းကို မပူမပင္တက္ႏိုင္ပါတယ္။ အလုပ္မရလဲကိစၥမရွိ အခ်ိန္တန္ မိဘဆီပိုက္ဆံ
ျပန္မွာျပီး မပူမပင္ေနႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ ့လဲ ဒီလိုေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ိဴးက လက္ခ်ိဳးေရလို ့ရပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ မိဘေတြက ၾကံဖန္ျပီးသားသမီး ေရွ ့ေရးကို ေတြးျပီး ရွိတာေလးေတြထုထခြဲေရာင္းခ်ျပီး စကၤာပူကို လႊတ္လိုက္တာပါပဲ။ မိဘေမတၱာေပါ့။
ႊရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ ့ ထြက္လာၾကတဲ့ သူေတြမွာ အလုပ္မရပဲျပန္ရေတာ့ ေနာက္မွာ ရွိတဲ့ သူေတြလဲ ဘ၀ပ်က္သြားၾကတာေတြရွိပါတယ္။
အရင္းအႏွီးက ၾကီးပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ရင္ေတာ့ ဘာမွေျပာစရာမလိုပါဘူး။ မေအာင္ျမင္ေတာ့ ထိုင္ေနအေကာင္းသား ထသြားမွက်ိဳးမွန္း
သိေတာ့တယ္ဆိုသလိုျဖစ္ေတာ့တာပါပဲ။ တခ်ိဳ ့လဲ ကိုယ္တက္ထားတဲ့ ပညာနဲ ့စကၤာပူမွာ အလုပ္လာလုပ္ၾကတာပါပဲ။ ဇနီး၊မယား သမီး
သားေတြ ကိုခြဲျပီးေတာ့ တနယ္တေၾကးမွစီးပြါးလာရွာၾကရတာပါပဲ။
ဘယ္လိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ပဲေရာက္ေရာက္ စကၤာပူေရာက္ျပီးဆိုပါေတာ့။ ေရာက္ၾကတာကလဲ အမ်ားစုက လူငယ္ေတြပါ။ ဒီေတာ့
ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္ၾက ခ်စ္ၾက ၾကိဳက္ၾက တာ မဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ ့ ကိုယ့္လာရင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ပါ ေပ်ာက္ျပီး လက္မထပ္ပဲ အတူေနၾကတဲ့
ကိစၥကေတာ ့ ျမန္မာလူမ်ိဳးအတြက္ေရာ ဘာသာေရး(ဗုဒၶဘာသာအရပါ)တိုင္းတစ္ပါးသားလူမ်ိဳးေတြရဲ့အျမင္မွာေရာတယ္မေကာင္းလွပါဘူး။ တခ်ိဳ ့ကေျပာၾကပါတယ္ တခ်ိန္လက္ထပ္မွာပဲတဲ့။ ေလာကၾကီးမွာျဖစ္ခ်င္တာေတြ မျဖစ္ရတာေတြရွိတာသိၾကမွာပါ။ ဘယ္ေလာက္ေသခ်ာပါတယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥေတြရွိလိုလဲ။ အနာဂတ္ကို ဘယ္သူကမ်ား ၾကိဳတင္ျမင္ႏိုင္ၾကလို ့လဲ။ေနာက္ျပီး အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာက ဒီလို ေနၾကတာဟာ ျပႆနာတက္လာရင္ အစိုးရက ေခါင္းခံျပီး ေျဖရွင္းေပးတယ္။ ခု ကိုယ္ေနတာက သူတပါးတိုင္းျပည္မွာ ျပီးေတာ့ ျဖစ္လာရင္ သံရံုးကလဲ အခြန္ေကာက္ဖို ့ကလြဲလို ့ ဘာမွ ကူညီမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ဒီလိုေနတာကို မိဘက သိရင္လဲဘယ္လိုမွခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္ပါဘူး။ သိသိနဲ ့ခြင့္ျပဴတယ္ဆိုရင္ေတာင္ ဘာသာေရးမွာဘာမွဗဟုသုတ မရွိလိ္ုပါပဲ။ တကယ္ဘာာေရးလိုက္စားတဲ့ မိဘဆိုရင္လဲ ဘယ္ေတာ့မွ ခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ့္သားသမီး သံသရာမွာ နစ္မြန္းမဲ့ ကိစၥမ်ိဳး ဘယ္မိဘကမွ လိုလားမွာမဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ ေရွးအစဥ္အဆက္ကထဲက သမီးရွင္မိန္းခေလးေတြက ကိုယ့္သားသမီးကို တစိမ္းေယာက်ၤားေလးနဲ ့ ေရာေရာေႏွာေႏွာ မေနဖို ့
သမီးရည္စားျဖစ္ေနၾကရင္ေတာင္ လက္မထပ္ခင္ မိမိရဲ့ အပ်ိဳရည္ မပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းခိုင္းခဲ့ၾကတာပါ။ ေယာက်ၤားေလးရွင္ မိဘေတြ
ဆိုရင္လဲ လက္မထပ္ခင္ ႏွမသားခ်င္းကိုယ္ခ်င္းစာျပီး လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး မျဖစ္မိေအာင္ဆိုဆံုးမခဲ့ၾကတာပါပဲ။ ဒီကိစၥကိုကိုယ္က မေရွာင္
ႏုိင္ရင္လဲ ျမန္ျမန္သာ လက္ထပ္ျပီး မိဘကိုအေၾကာင္းၾကားျပီးေနၾကပါလို ့အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။ ခုေခတ္မွာအားလံုး အတူေနေနၾကတာပဲ
သေဘာတူရင္ျပီးတာပဲလို ့ တခ်ိဳ ့ကလြယ္လြယ္ေပါ့ေပါ့ ေျပာတာၾကားဖူးၾကပါမွာ။ ကိုယ္နဲ ့အတူေနတဲ့သူနဲ ့လက္ထပ္ျဖစ္ၾကရင္ သိပ္ျပီး
ကိစၥမရွိေပမဲ့ လက္မထပ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ အက်ိဳးဆက္ေတြအေနနဲ ့ ေယာက်ၤားေလးက သိပ္မသိသာေပမဲ့ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈ၀န္းက်င္မွာ မိန္းခေလးက ႏွာေခါင္းရံႈခံရမွာ ေသခ်ာတယ္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈမွာ ရည္စားမ်ားမ်ားတဲ့ မိန္းခေလးကိုေတာင္ ႏွာေခါင္းရံႈၾကပါတယ္။ ခုလိုလက္မထပ္ပဲအတူေနတဲ ့မိန္းခေလးဟာ လင္ေကာင္းသားေကာင္း ရႏိုင္ဖို ့လြယ္ပါေတာ့မလား၊ ေယာက်ၤားေလးေတြရဲ့ သေဘာက ကိုယ္ကသာေပြခ်င္ ေပြ ရႈပ္ခ်င္ရႈပ္မွာ ကိုယ္အိမ္ေထာင္ဖက္မိန္းခေလးကို ေျခာက္ပစ္ကင္း သဲလဲစင္ေစခ်င္တာပါပဲ။ ခြင့္လႊတ္နိုင္ပါတယ္ဆိုျပီး လက္ထပ္ဦးေတာ့ လင္မယား အခန္ ့မသင့္ရင္ ႏိုင္ကြက္ကိုင္ျပီး အႏိုင္ယူခံရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေၾသာ္ ငါတခ်ိန္က ဒီလိုေနခဲ့မိတာ မွားေလစြ ဆိုျပီး ေနာင္တရၾကမွာပါ။ ဒီေတာ့ ဒီကိစၥကို လက္မထပ္ခင္ထိမ္းၾကပါ။ လက္ထပ္ျပီးရင္
ျငီးေငြ ့လာမွာ မပူပါနဲ ့။ တဒဂၤ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို သံသရာမွာ နစ္မြန္းမဲ့ ကိစၥနဲ ့ အလဲအလွည္ မလုပ္ၾကပါနဲ ့။ ကိုယ္ကဒီလို ေနလိုက္ေတာ့ အျခားေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေနတဲ ့ စကၤာပူျပန္မိန္းခေလးေတြကိုလဲ ျမန္မာျပည္၀န္းက်င္က ဒီေကာင္မေလးလဲ ဒီလိုပဲ ဟိုမွာ ေနခ်င္သလိုေနလာမွာပဲလို ့ထင္ၾကမွာ မလြဲပါဘူး။ ဒီေတာ့ဒီကိစၥကို ၀ိုင္း၀န္းျပီး အသိေပးၾက ဆင္ျခင္စဥ္းစား ခိုင္းေစခ်င္ၾကပါတယ္။
ဒါက အပ်ိဳလူပ်ိဳေတြအတြက္ပါ အိမ္ေထာင္တန္းလန္းနဲ ့ ေနၾကတဲ့ သူေတြကေတာ့ပိုျပီးဆင္ျခင္ရမွာပါ။ ကိုယ့္ဘာသာ ေက်နပ္လို ့ ဘယ္လိုပဲ ေနေန ဘာသာေရးအရ ကာေမသု မိစၧာစာရ ကံ နဲ ့ျငိစြန္းလို ့ေျပာေနရတာပါ။ ဒီကံကို လြန္က်ဴးမိရင္ ေနာင္ဘ၀မွာ အေခ်ာက္
ျဖစ္ရင္ျဖစ္ မျဖစ္ရင္ မိန္းမဘ၀ပဲ ျဖစ္ေတာ့မွာပါ။ ျမင့္ျမတ္တဲ ့ေယာက်ၤားဘ၀ ကိုမရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ မိန္းမဘ၀ပီပီျပင္ျပင္ျဖစ္ရင္လဲ ေတာ္ေသးေပါ့။ အေျခာက္ၾကီး ျဖစ္ေနရင္စဥ္းသာ စားၾကည့္ေပေတာ့။ ေယာက်ၤားေလးေတြ မသြားလာမလြန္က်ဴးအပ္တဲ့ မိန္းခေလး အေယာက္ ၂၀ ရွိပါတယ္။ မာတုရကၡိတ=အေမအုပ္ထိမ္းမႈေအာက္မွာ ရွိေနေသးတဲ့ မိန္းမ၊ ပိတုရကၡိတ= အေဖအုပ္ထိမ္းမႈေအာက္မွာ ရွိေနေသးတဲ့ မိန္းမ ...စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ဒီမိန္းမေတြမွာ ကာယကံရွင္ မိန္းမေလးက သေဘာတူတူမတူတူ ေယာက်ၤားေလးက သြားလာရင္
ကာေမသုမိစၧာစာရပါ။ စကၤာပူေရာက္ေနတဲ့ မိန္းခေလးအမ်ားစုဟာ အားလံုး မိဘေတြ အုပ္ထိမ္းမႈေအာက္မွာ ရွိေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ
ကိုယ့္သမီးကို တဖြဖြ မွာေန ဖုန္းဆက္ေနၾကတာေပါ့။ ဒီေတာ့ လက္မထပ္ပဲ အတူေနေနၾကတဲ့ သူေတြ ဒီကိစၥကို က်မ္းဂန္တက္ဆရာေတာ္ၾကီးေတြဆီမွာ ေလ်ာက္ထား ေမးျမန္ၾကပါ။ ေလာကအျပစ္က ခြင့္လႊတ္ေပမဲ့ ဓမၼအျပစ္က ခြင့္မလႊတ္ပါဘူး။
မိဘေတြအေနနဲ ့လဲ ကိုယ္သားသမီးက ပူဆာတိုင္း မလႊတ္ၾကပါနဲ ့။ ဗုဒၶဘာသာကိုလက္ခံယံုၾကည္တယ္ဆိုရင္ေပါ့။
ဒီစာကို ဘယ္သူ ့ကိုမွ ပုတ္ခတ္လို အျပစ္ေျပာလိုတဲ့ သေဘာမ်ိဳးနဲ ့ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကာမဂုဏ္ သာယာမႈအတြက္နဲ ့ သံသရာမွာနစ္မြန္းၾကမွာ စိုးလို ့ပါ။ အခု အတူုေနၾကတဲ့ ခ်စ္သူေတြဟာ ဒီလိုအျပစ္ရွိတယ္ဆိုတာ တေယာက္မွသိမွာမဟုတ္ပါဘူး။ သိတဲ ့
သူဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ဒီလိုေနဖို ့စိတ္ကူးမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့ ဒီကိစၥဟာ တခ်ိန္ ၾကံဳမွာပဲ။ ခဏတာ ေစာင့္ထိမ္းရတာပါ။ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို တကယ္ခ်စ္ရင္လဲ ခ်စ္သူသံသရာမွာ နစ္မြန္းေစမဲ့ကိစၥကို ခြင့္မျပဳသင့္ပါဘူး။စကၤာပူမွာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ အေျပာအရ ဒီလိုေနၾကတာ ၄၀ ရာႏႈန္းေလာက္ရွိတယ္တဲ့။ ရင္ေလးစရာပါ။ေနာ္တခ်က္က စကၤာပူမွာ လာျပီးေန
ၾကသူေတြဟာ ပညာတက္အဆင့္အတန္းျမင့္ၾကသူေတြပါ။ ဒီလိုသူေတြက ဒီလိုျဖစ္ေနၾကရင္ အနာဂတ္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈအတြက္ေရာ
တိုင္းျပည္အတြက္ေရာ ရင္ေလးစရာပါ။

မွတ္ခ်က္။ ။ဒီပို ့စ္ကို တဆင့္မွ်ေ၀ေပးၾကပါ။ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ၾကပါ။ ကူးယူေဖာ္ျပေပးၾကပါ။မိမိကိုယ္တိုင္ေရးသားထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ အေနျဖင့္ ေအာက္ပါhttp://www.htunhlaing.blogspot.com/မွေကာက္ႏႈတ္ခ်က္စာသားမ်ားကို ဆက္ဖတ္ပါ

ကာမေဖာက္ျပား မေမွာက္မွားႏွင့္…
ကာေမသု- ကာမဂုဏ္ကို၊ မိစၧာ- မွားယြင္းစြာ၊ အာစာရ- က်ဴးလြန္ျခင္းဟူ၍ အနက္ အဓိပၸာယ္ရတာျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ သူတစ္ပါးမယား ျပစ္မွားေစာ္ကားမိျခင္း ေလာက္ျဖင့္ မွတ္ယူမထားသင့္ေပ။ “ႏွမခ်င္းစာနာေထာက္ထားပါ” ဟူေသာ ျမန္မာ တို႔၏ ယဥ္ေက်းမႈစကားျဖင့္ပင္ အသိအလိမၼာရွိသူတို႔အဖို႔ ထိုကံကို က်ဴးလြန္လိမ္႔မည္ မဟုတ္ပါ။ ကာေမသုမိစၧာစာရဟူေသာအမႈကို ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔သည္ပင္လွ်င္ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔ ရွင္းလင္းစြာ နားမလည္ၾကေပ။ အေနာက္တိုင္းသားတို႔အေနျဖင့္မူ နားလည္ဘို႔ ပို၍ပင္ေ၀းကြာလွေပသည္။ ကာေမသုမိစၧာစာရ က်ဴးလြန္ျခင္းဟူေသာအမႈ ကို ရွင္းလင္းစြာနားလည္ထားဘို႔ လိုအပ္၏။

ကာမဂုဏ္တို႔၌ ေဖာက္ျပန္မွားယြင္း ျပဳက်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ပါ၏ဟုသီလ ေဆာက္တည္ထားသူ အမ်ိဳးေကာင္းသားသည္ မိမိ၏သီလ မက်ိဳးမေပါက္ေစရန္ ေအာက္ပါ အာဂမနီ၀တၳဳ မသြားမလာအပ္ေသာ မိန္းမ(၂၀)ကို ေရွာင္ၾကဥ္ရပါမည္။
(၁) မာတုရကၡိတ - မိခင္ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၂) ပိတုရကၡိတ - ဖခင္ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၃) မာတုပိတုရကၡိတ - မိဘႏွစ္ပါး ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၄) ဘာတုရကၡိတ - ေမာင္ၾကီးေမာင္ငယ္ ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၅) ဘဂိနီရကၡိတ - အစ္မ၊ ညီမ ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၆) ဉာတိရကၡိတ - ေသြးသားေတာ္စပ္သူ ေဆြမ်ိဳး ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၇) ေဂါတၱရကၡိတ - အမိ်ဳးအႏြယ္ ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၈) ဓမၼရကၡိတ - တရားက်င့္ေဖာ္ခ်င္း ေစာင့္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊
(၉) သာရကၡ - ကိုယ္၀န္ကတည္းက မွတ္သားသိန္ဆည္းခံရေသာ မိန္းမ၊
(၁၀) သပရိဒ႑ - ဤ မိန္းမကို သြားလာလွ်င္ ဒဏ္သင့္ေစဟုမင္းမိန္႔ ထုတ္ခံရေသာ မိန္းမ(ေတာ္ေကာက္ထား သည့္ မိန္းမ)။

မာတုရကၡိတမွ ဓမၼရကၡိတအထိ မိန္းမရွစ္မ်ိဳးတို႔ကို မိဘစသူတို႔က ေစာင့္ထိန္း သည္ဆိုရာ၌ မိဘစသူတို႔သည္ ထိုမိန္းမတို႔၏ အထိအေတြ႔(ဖႆ)ကို အစိုးလည္းမရ၊ ပိုင္ဆိုင္မႈလည္းမရွိသျဖင့္ မေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္။ ဖႆကို ေစာင့္ေရွာက္ၾကသည္မဟုတ္။ အမွန္မွာ ယုတ္မာေသာအက်င့္ႏွင့္ ေယာက်္ားတစ္ပါးႏွင့္ သြားလာေနထိုင္မႈကိုသာ တားျမစ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုမိန္းမရွစ္မ်ိဳးတို႔မွာ ေယာက်္တစ္ပါးႏွင့္ ကာမေဖာက္ျပန္လၽွင္ ကာေမသုမိစၧာစာရကံမထိုက္၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကာမပိုင္ လင္မရွိေသာေၾကာင့္တည္း။ သာရကၡ၊ သပရိဒ႑မိန္းမႏွစ္မ်ိဳးတို႔မွာ ရည္စူးသတ္ မွတ္ထားသူရွိျခင္းေၾကာင့္ ေယာက်္ားတစ္ပါးႏွင့့္ ကာမေဖာက္ျပန္လၽွင္ကာေမသုမိစၧာ ရကံထိုက္၏။
(၁၁) ဓနကၠီတ- ဥစၥာျဖင့္ ၀ယ္ယူေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ၊
(၁၂) ဆႏၵ၀ါသိနီ- အလိုတူ၍ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ၊
(၁၃) ေဘာဂ၀ါသိနီ- ပစၥည္းအသံုးအေဆာင္ေပး၍ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ၊
(၁၄) ပဋ၀ါသိနီ- အ၀တ္အထည္ေပး၍ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ၊
(၁၅) ၾသဒပတၱကိနီ- ေရခြက္၌ လက္ဆံုႏိႈက္၍ လက္ထပ္ေပါင္းသင္းေသာ မန္း မ၊
(၁၆) ၾသဘဋစုမၺဋာ- ထင္းေခြေရခတ္ လုပ္ကိုင္ရေသာ အမ်ိဳးသမီးအား ယင္းအ လုပ္တို႔ကို မလုပ္ေစေတာ႔ဘဲ ေခါင္းမွေခါင္းခုကို ခ်ေစ၍ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ၊
(၁၇) ဒါသီ- ကၽြန္လည္းဟုတ္ ၊ မယားလည္းဟုတ္ေသာ မိန္းမ၊
(၁၈) ကမၼကာရီ - အလုပ္သမားလည္းဟုတ္၊ မယားလည္းဟုတ္ေသာ မိန္းမ၊
(၁၉) ဓဇာဟဋာ- သုဥ့္ပန္းအမ်ိဳးသမီးအား မယားအျဖစ္သို႔ ေပါင္းသင္းေသာ မိန္း မ၊
(၂၀) မုဟုတၱိကာ- ေခတၱငွားရမ္း ေပါင္းသင္းေသာ မိန္းမ။
အထက္ပါမိန္းမ(၂၀)တို႔တြင္ နံပါတ္(၉)သာရကၡမွ နံပါတ္(၂၀)မုဟုတၱိကာ အထိ မိန္းမ (၁၂)မ်ိဳးတို႔သည္ ပိုင္ဆိုင္သူရွိေသာေၾကာင့္ မိမိအားပိုင္ဆိုင္သူမွတစ္ပါး အျခား ေယာက်္ားမ်ားႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တိရစၧာန္အထီးမ်ားႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ကာမေဖာက္ျပန္လွ်င္ ကာေမသုမိစၧာာစာရကံထိုက္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လင္ပိုင္ဆိုင္ေသာ ကာမအေတြ႔အထိကို ခိုး၍ သူတစ္ပါးအား ေပ်ာ္ေမြ ႔ေစေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေယာက်္ားမ်ားမွာမူ မိန္းမ (၂၀) အနက္ တစ္ေယာက္ေယာက္ႏွင့္ ေဖာက္ျပန္လွ်င္ ကာေမသုမိစ ၦာရကံ ထိုက္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွးဆရာၾကီးမ်ားက“မန္းမ ႏွစ္က်ိပ္၊ ေပ်ာ္ေၾကာင္းသိပ္လည္း၊ မအိပ္ေလရာ” ဟု ဆံုးမခဲ႔ၾက၏။

ဤ သိကၡာပုဒ္၌လည္း သီလမရွိသူ၌ က်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္နည္း၏။ သီလရွိသူ၌ က်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္ႀကီး၏။ သီလမရွိသူအေပၚ၌လည္း အႏိုင္က်င့္က်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္ ႀကီး၏။ ႏွစ္ေယာက္အလိုဆႏၵတူ၍ က်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္နည္း၏။ မွားယြင္းလိုေသာ ေစတနာလည္းမရွိ အလိုလည္းမတူဘဲ အႏိုင္အထက္က်ဴးလြန္ခံရသူအား ကာေမသု မိစၧာစာရမျဖစ္၊ က်ဴးလြန္သူ၌သာျဖစ္၏။ အေမွာင္ခန္းထဲ၌အိပ္ေနစဥ္ မသူေတာ္ လာေရာက္ေနထိုင္သည္ကို မိမိလင္မွတ္၍ သာယာေသာမိန္းမအားလည္းေကာင္း၊ မိမိ မယားႏွင့္ ယွဥ္အိပ္ေနသူ အမ်ိဳးသမီးအား မိမိမယားမွတ္၍ မွားမိေသာေယာက်္ားအား လည္းေကာင္း ကာေမသုမိစၧာာရကံ မထိုက္ေပ။

မဂ္ႏွင့္ပတ္သက္၍လည္း သိဘို႔လိုအပ္၏။ (မဂၢ=မဂ္=လမ္းေၾကာင္း) လူတို႔ခႏၶာ ကိုယ္တြင္ ကာမက်ဴးလြန္၍ ေဖာက္ျပန္ႏိုင္ေသာ လမ္းေၾကာင္းသံုးမ်ိဳးရွိသည္။ ၎တို႔ မွာ-
(၁) ၀စၥမဂ္ - က်င္ႀကီးစြန္႔ရာ လမ္းေၾကာင္း၊
(၂) ပႆာ၀မဂ္ - က်င္ငယ္စြန္႔ရာ လမ္းေၾကာင္း၊
(၃) မုခမဂ္ - စကားေျပာရာလမ္းေၾကာင္းတို႔ ျဖစ္ၾကသည္။
ယင္းတို႔အနက္ မိန္းမတို႔၏ မဂ္သံုးမ်ိဳး၌ ေယာက်္ား၏ ပႆာ၀မဂ္ျဖင့္ က်ဴးလြန္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေယာက်္ားအခ်င္းခ်င္း ၀စၥမဂ္၊ မုခမဂ္တို႔၌ က်ဴးလြန္ ေသာ္လည္း ေကာင္း ကာေမသုမိစၧာစာရကံ ထိုက္၏။ မိန္းမအခ်င္းခ်င္း၊ မဂ္တူအခ်င္းခ်င္း ထိေတြ႔ ဆက္စပ္လွ်င္မူ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ မျဖစ္ပါ။
ကာေမသုမိစၧာစာရကံ ေျမာက္ေစေသာ အဂၤါေလးပါရွိ၏။ ၄င္းအဂၤါမ်ား မွာလည္း ေယာက်္ားမ်ားအတြက္သာ ရည္ရြယ္ေပသည္။ ထို အဂၤါ(၄) ပါးတို႔ကေတာ႔-
(၁) မသြားလာအပ္ေသာ အဂမနီယ၀တၳဳ ျဖစ္ျခင္း၊
(၂) အဂမနီယ၀တၳဳ၌ မွိ၀ဲလိုစိတ္ရွိျခင္း၊
(၃) လံု႔လျပဳျခင္း၊
(၄) သာယာျခင္း တို႔ုျဖစ္ၾက၏။

မိမိ၏မယား၌ ကာေမသုမိစၧာစာရကံထိုက္ျခင္းအဂၤါ (၄) ပါးလည္း ရွိေသး၏။ ၎ တို႔မွာ-
(၁) အကာလ - ေရာဂါ၊ ကိုယ္၀န္ အလြန္ရင့္ေသာအခါ၊
(၂) အာေဒေသ - မိဘဆရာ သူတကာတို႔ ျမင္သျဖင့္ မသင့္ေနရာ၊
(၃) အဓေမၼန - က်င့္႐ိုးမဟုတ္က်င့္ျခင္း၊
(၄) အနေဂၤန - ေဆး၀ါးမွီ၀ဲ ရွိၿမဲအဂၤါထက္ လြန္ေသာအခါဟူ၍ ရွိၾကေလ၏။
ကာေမသုမိစၧာာစာရကံက်ဴးလြန္ျခင္းေၾကာင့္ရရွိေသာ အျပစ္(၁၁)ခ်က္ရွိပါသည္။ ၎တို႔မွာ-
(၁) ကာေမသုမိစၧာစာရအားႀကီးေသာ လူသည္ မလိုမုန္းထားသူ ေပါမ်ားျခင္း၊
(၂) မုန္း႐ံုမက ရန္သူလည္းမ်ားျခင္း၊
(၃) လာဘ္ပစၥည္းမ်ား ရွားပါးတိတ္ဆိတ္ျခင္း၊
(၄) ခ်မ္းသာမႈ ကင္းဆိတ္ျခင္း၊
(၅) မိန္းမ ျဖစ္ရျခင္း၊
(၆) မိန္းမမဟုတ္ ၊ ေယာက်္ားမဟုတ္ ပ႑ဳတ္ျဖစ္ရျခင္း၊
(၇) ေယာက်္ားျဖစ္လွ်င္လည္း အမ်ိဳးယုတ္၌ ျဖစ္ရျခင္း၊
(၈) မ်က္ႏွာပ်က္၍ အရွက္ကြဲရတတ္ျခင္း၊
(၉) အဂၤါလကၡဏာ ဣေႁႏၵတို႔ယြင္းခ်ိဳ ႔ ေသးသိမ္ျခင္း၊
(၁၀) စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾက အားၾကီးရျခင္း၊
(၁၁) ခ်စ္သူႏွင့္ ေကြကြင္းကြဲကြာရျခင္း တို႔ ျဖစ္ၾက၏။
လကၤာျဖင့္မွတ္ပါေလ-
“မိစၧာစာရ၊ က်ဴးလြန္ကလည္း၊ မုန္းၾကအမ်ား၊ ရန္သူပြား၍၊ ရွားပါးလာဘ္တိ္တ္၊ ခ်မ္းသာဆိတ္၏၊ ဣတၳိပ႑ဳက္၊ မ်ိဳးယုတ္ခါခါ၊ မ်က္ႏွာမလွ၊ အရွက္ရလ်က္၊ လကၡဏ ဣေႁႏၵ၊ ယြင္းေသြခ်ိဳ႕႔သိမ္၊ စိုးရိမ္မ်ားစြာ၊ ခ်စ္သူကြာသည္၊ ေရွာင္ကအျပန္ အက်ိဳး တည္း။”

ဤ ျပဆိုခဲ႔ေသာ အျပစ္တို႔သည္ ၀ဋ္လိုက္ေသာအားျဖင့္ ျဖစ္ရာဘ၀၌ ႀကံဳေတြ ႔ရ တတ္ေသာ အျပစ္မ်ားသာတည္း။ ထိုအျပစ္မ်ားအျပင္ ငရဲ၌လည္း ျဖစ္ၾကရေသး၏။ ကာေမသုမိစၧာစာရကံအားၾကီးေသာ သူေဌးသားေလးေယာက္တို႔၏ “ေလာဟကုမၻီ” ေခၚသံရည္ပူငရဲမွ “ဒု ၊ သ ၊ န ၊ ေသာ” ဟု ဟစ္ေအာ္ၾကပံုကိုလည္း လူအမ်ားပင္ ၾကား ဖူးၾကပါသည္ီ။ အထူးဆင္ျခင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အရွင္အာနႏၵာအေလာင္း၏ ျဖစ္ပံုလည္း ရွိေသး၏။ အရွင္အာနႏၵာအေလာင္းသည္ ကမၻာတစ္သိန္းမွ် ပါရမီျဖည့္ၿပီးေနာက္ ကၽြတ္
တမ္း၀င္ေတာ႔မည့္ ဤ ကမ ၻာမွာပင္ တစ္ခုေသာဘ၀၌ ေရႊပန္းတိမ္သည္သားျဖစ္၏။ ထို ဘ၀တုန္းက လူေလလူလယ္္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းမိ၍ ကာေမသုမိစၧာာစာရအမႈကို ျပဳေလ သည္။(လူမိုက္ႏွင့္ ေပါင္းျခင္းကား ဤမွ်ေလာက္ အျပစ္မ်ား၏။)

ထို အကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ေရာ႐ု၀ငရဲ၌လည္း ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခံစားခဲ႔ရၿပီးေနာက္ လြတ္ေျမာက္လာေသာအခါ ေမ်ာက္ျဖစ္၍ ေ၀ွးေစ႔ကိုက္ေဖာက္ခံရ၏။ ထို႔ေနာက္ တစ္ဘ၀၌ ႏြားျဖစ္၍ သင္းကြပ္(ေ၀ွးေစ႔အထုတ္) ခံရ၏။ ထို႔ေနာက္ မိန္းမမဟုတ္၊ ေယာက်္ားမဟုတ္ ပ႑ဳပ္ျဖစ္ရ၏။ ထို႔ေနာက္ (၅) ဘ၀ေျမာက္၌ အကုသိုလ္ကံ အခြင့္ရ ၍ နတ္ျပည္၌ ျဖစ္ရေသာ္လည္း ထိုကာေမသုမိစၧာာစာရကံ ေႏွာင့္ယွက္မႈေၾကာင့္ နတ္သားမျဖစ္ဘဲ နတ္သမီးခ်ည္း ငါးဘ၀လံုးလံုး ျဖစ္ရေသး၏။ ထိုဘ၀တို႔ေနာက္၌ လူ႔ျပည္မွာ ဘုရင့္သမီးျဖစ္ရျပန္၏။ ထိုဘ၀ေနာက္မွ ေယာက်္ားဘ၀ကို ရေလည္။

ဤသို႔လွ်င္ ကာေမသုမိစၧာာစာရကံအတြက္ ပါရမီရွင္ႀကီးေသာ္မွ ငရဲက်ရ၊ ဘ၀ မ်ားစြာပင္ ေအာက္က်ေနာက္က် ျဖစ္ရေသးသည္ကို သတိျပဳလ်က္ တစ္သံသရာလံုးက ပါလာခဲ႔ေသာ စိတ္ဆိုး၊ ၀ါသနာဆိုးႀကီးကို တရားျဖင့္ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါကုန္။